Używamy plików cookie do gromadzenia ogólnych statystyk odwiedzających, ale nie danych osobowych.

Łazarz – przyjaciel Jezusa

Jezus zwleka z przyjściem do Łazarza, ale potem go wskrzesza.
Przekazany przez YoMinistry
1
Niedaleko Jerozolimy, w wiosce zwanej Betania, mieszkało rodzeństwo: Maria, Marta i Łazarz. Przyjęli oni Jezusa do swojego domu, a Pan bardzo mocno kochał każdego z nich. – Slajd 1
2
Rodzina otworzyła swój dom dla Jezusa i Jego uczniów. Marta ciężko pracowała nad przygotowaniami do ugoszczenia Jezusa, podczas gdy Maria siedziała u Jego stóp i uważnie Go słuchała (por. Łukasza 10:38–42). <br/>Kiedyś Maria namaściła Jego stopy drogocennym olejkiem. – Slajd 2
3
Gdy Jezus opuścił ich dom, Łazarz poważnie zachorował. Maria i Marta wiedziały, że Jezus może go uzdrowić, dlatego wysłały posłańca, aby odnalazł Jezusa i poprosił o pomoc. – Slajd 3
4
Kiedy Jezus otrzymał wiadomość o chorobie Łazarza, powiedział: „Ostatecznie końcem tej choroby nie będzie śmierć, lecz objawienie chwały Boga. Syn Człowieczy zostanie dzięki niej uwielbiony”. – Slajd 4
5
Jezus bardzo kochał Marię, Martę i Łazarza. Można by pomyśleć, że natychmiast wyruszy z pomocą, ale Bóg miał lepszy plan. Jezus więc pozostał tam, gdzie był, aż do właściwego czasu. – Slajd 5
6
Po dwóch dniach powiedział swoim uczniom: „Chodźmy do Judei”. Uczniowie wiedzieli, że pójście do Judei, aby pomóc Łazarzowi, jest bardzo niebezpieczne. Zdawali sobie sprawę z tego, że wrogowie czekali w Jerozolimie, aby zabić Jezusa. – Slajd 6
7
Jezus powiedział: „Łazarz umarł. Cieszę się jednak ze względu na was, że Mnie tam nie było. Chcę bowiem, abyście uwierzyli. Chodźmy więc do niego”. Wtedy Tomasz powiedział do pozostałych uczniów: „Chodźmy i my, aby razem z Nim umrzeć”. – Slajd 7
8
Wyruszyli więc do domu Marii, Marty i Łazarza w Betanii, niedaleko miasta, w którym wrogowie Jezusa czekali na Niego, aby Go zabić. Kiedy przyszli do Betanii, dowiedzieli się, że Łazarz rzeczywiście umarł i jego ciało już od czterech dni leży w grobie. – Slajd 8
9
W Betanii było wielu Żydów z Jerozolimy. Marta spotkała Jezusa i powiedziała: „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł”. Jezus powiedział do niej: „Twój brat zmartwychwstanie”. – Slajd 9
10
Marta powiedziała: „Wiem, że zmartwychwstanie podczas zmartwychwstania w dniu ostatecznym”. Jezus rzekł do niej: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, będzie żył, nawet jeśli umrze. Każdy zaś, kto żyje i wierzy we Mnie, nigdy nie umrze”. – Slajd 10
11
Kiedy Maria przyszła do Jezusa, upadła do Jego stóp i powiedziała: „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł”. Kiedy Pan zobaczył ją razem z innymi płaczącymi, był głęboko poruszony, dlatego zapłakał. – Slajd 11
12
Kiedy odsunięto kamień grobu, Jezus podniósł oczy w górę i powiedział: „Ojcze, dziękuję Ci, że mnie wysłuchałeś. Wiedziałem, że Ty zawsze mnie wysłuchujesz. Powiedziałem to jednak ze względu na stojących wokoło ludzi, aby uwierzyli, że ty mnie posłałeś”. – Slajd 12
13
Potem Jezus zawołał: „Łazarzu! Wyjdź!”. Umarły wyszedł. Jego nogi i ręce powiązane były pasami płótna, a twarz owinięta chustą. Jezus powiedział do przybyłych: „Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić!”. – Slajd 13
14
Wielu Żydów, którzy przybyli, aby pocieszyć Marię i Martę, teraz cieszyło się razem z nimi, że Łazarz żyje. Wielu uwierzyło w Jezusa. Niektórzy jednak nie wierzyli. – Slajd 14
15
Slajd 15